iman

iman [iːmɑːn] (-e) Glaube m (an A); Annahme f des Islams; feste(r) Glaube;
-e iman etmek glauben (an A);
iman getirmek den Islam annehmen;
iman sahibi Gläubige(r);
iman tahtası fam Brust f, Busen m;
imana gelmek den Islam annehmen; fig Vernunft annehmen;
-i imana getirmek jemanden zum Islam bekehren; jemanden zur Vernunft bringen;
-in imanı gevremek fam sich ganz kaputtmachen (-den mit D);
imanı yok herzlos, grausam; nieder mit ihm!;
imanım fam mein Lieber, mein Bester!; du lieber Himmel!;
imanına kadar bis zum Rande voll;
imanına kadar dolu gerammelt voll;
-in imanını gevretmek jemandem den Rest geben

iman [i:ma:n] s
ohne pl Glaube m
açlıktan \\imanı gevremek (fig) o (fam) am Hungertuch nagen

Glaube [der]

Turkcha - Nemis lug'atida Turkcha iman so'zining Nemis ma'nosi nima? Turkcha tili bo'limidagi iman so'zi Nemis tilidagi ma'noni yuqoridan o'qingiz mumkin. iman boshqa tillarda ma'noni quyidagidan topishingiz mumkin.

Turkcha - Nemis луғатида Turkcha iman сўзининг Nemis маъноси нима? Turkcha тили бўлимидаги iman сўзи Nemis тилидаги маънони юқоридан ўқингиз мумкин. iman бошқа тилларда маънони қуйидагидан топишингиз мумкин.