DZWONIĆ

dzwon|ićнесов. 1. звонить;\~ przez telefon звонить по телефону; \~ do kogoś звонить кому-л.;2. звенеть;● \~ zębami стучать зубами;\~i mi w uszach y меня в ушах звенит; \~ na alarm (na trwogę) бить тревогу + 2. dźwięczeć

I(czas.) бренчатьII(czas.) бряцатьIII(czas.) звенетьIV(czas.) звонить

Czasownik dzwonić звонить бренчать

1. (do kogo przez co) звонить кому по чему / звонить по телефону 2. (wywoływać dźwięk: nie o dzwonku lub telefonie) звенеть 3. (zębami, naczyniami) стучать (зубами, посудой) 4. (komu: w uszach) шуметь у кого 5. (na nabożeństwo) благовестить ◊ dzwonić do siebie перезваниваться (разг.: время от времени по телефону) ◊ dzwonić jeszcze raz перезванивать 

Polsha - Rus lug'atida Polsha DZWONIĆ so'zining Rus ma'nosi nima? Polsha tili bo'limidagi DZWONIĆ so'zi Rus tilidagi ma'noni yuqoridan o'qingiz mumkin. DZWONIĆ boshqa tillarda ma'noni quyidagidan topishingiz mumkin.

Polsha - Rus луғатида Polsha DZWONIĆ сўзининг Rus маъноси нима? Polsha тили бўлимидаги DZWONIĆ сўзи Rus тилидаги маънони юқоридан ўқингиз мумкин. DZWONIĆ бошқа тилларда маънони қуйидагидан топишингиз мумкин.