finir

I
v t
1 terminer bitirmek
◊ finir un travail — bir işi bitirmek
◊ finir sa vie tout seul — yaşamını tek başına bitirmek
◊ Il a fini de parler. — Konuşmasını bitirdi.
2 en finir avec qqch sonuçlandırmak
◊ Il faut en finir avec ces histoires. — Bu meselelere son vermek gerekir.
3 consommer bitirmek
◊ Finis ta soupe ! — Çorbanı bitir !
II
v i
1 bitmek
◊ Cette histoire finit bien. — Bu hikâye iyi bitiyor.
◊ Ce mot finit par un \"t\". — Bu sözcük \"t\" harfiyle bitiyor.
2 finir par (suivi d\'un inf. ) sonunda
◊ Il finira par te pardonner. — Sonunda seni affedecek.

  /finir / v bitirmek, tamamlamak; bitmek, sona ermek; sonu olmak en finir kesin bir durum almak en finir avec başından atmak, kurtulmak, halletmek finir bien iyi bitmek, sonu iyi olmak finir mal sonu kötü olmak ne pas en finir bitmek bilmemek

Frantsuz - Turkcha lug'atida Frantsuz finir so'zining Turkcha ma'nosi nima? Frantsuz tili bo'limidagi finir so'zi Turkcha tilidagi ma'noni yuqoridan o'qingiz mumkin. finir boshqa tillarda ma'noni quyidagidan topishingiz mumkin.

Frantsuz - Turkcha луғатида Frantsuz finir сўзининг Turkcha маъноси нима? Frantsuz тили бўлимидаги finir сўзи Turkcha тилидаги маънони юқоридан ўқингиз мумкин. finir бошқа тилларда маънони қуйидагидан топишингиз мумкин.